Journey friends

เวลาเดินทางไกล คุณใช้เวลาที่ว่างขณะเดินทางทำอะไรกันบ้าง?

หากเป็นคนที่โดยสารเครื่องบินบ่อยครั้งคงจะพอทราบกันว่า เวลาเดินทางเราจำเป็นต้องไปรอก่อนขึ้นเครื่อง แม้กระทั่งเวลาอยู่บนเครื่องก็ถือเป็นเวลาที่คุณไม่สามารถทำอะไรที่เป็นกิจลักษณะได้มากนัก แล้วพวกคุณทำอะไรกันล่ะ?

เล่นโทรศัพท์, ถ่ายภาพ, ฟังเพลง, หาของกิน, ดูหนังบนเครื่อง, นอน

ปกติเวลาเราเดินทางไฟลท์กลางคืนเราก็นอนเหมือนกัน แต่พอเป็นไฟล์ทกลางวันที่ยาวหน่อยจะเอางานเอกสารขึ้นไปทำ(สุดยอดมนุษย์งาน) แต่พักหลังๆ เรารู้สึกว่าโรคเครียดเรากำเริบจากการทำงานติดต่อกันเป็นเวลานาน เราเลยต้องหาอย่างอื่นไปทำระหว่างเดินทางแทน และเราเลือก…

หนังสือ

ชาวต่างชาติเขาจะมี pocket book ติดกระเป๋าไว้ตลอด มันดูเท่ดี แต่ว่าเราเลือกเพราะเราขี้เกียจปิดเปิดโทรศัพท์เวลาขึ้นเครื่อง ขี้เกียจดูหนังบางทีก็หนังอาหรับดูไปแป๊บนึงก็หลับตามอาไปค่ะ -__-

พักหลังๆ มานี่เลยได้อ่านหนังสือเยอะมาก ตอนแรกก็หนังสือที่ซื้อมาทิ้งไว้นานแล้ว แล้วยังไม่ได้อ่าน ผ่านไปสามเดือนหนังสือที่เคยซื้อมาดองไว้หมด (เดินทางถี่นะช่วงนั้น) ต่อมาก็เริ่มอ่านไม่เลือกหน้าอ่ะ เราอ่านออกไม่กี่ภาษาในโลก เพราะฉะนั้นการหาหนังสือในร้านหนังสือสนามบินจึงจำกัดพอสมควร แต่มันทำให้เราได้อ่านแบบเท่าที่มีแล้วพบว่าหนังสือทุกเล่มมันมีอะไรของมันนะ

If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together. – African Proverb

ชีวิตเหมือนการเดินทางครั้งใหญ่ ถ้าอยากไปถึงจุดหมายไวก็ไปคนเดียว แต่ถ้าอยากไปได้ไกลกว่านั้นลองหาเพื่อนร่วมทางดู… มีใครสักคนบอกเราไว้แบบนี้ (ไม่แน่ใจว่าเพื่อนหรือตัวละครในเกม)

แต่การหาเพื่อนร่วมทางสักคนมันก็ไม่ง่ายนะ ไม่ใช่ทุกคนจะอยากเดินทางเดียวกับเรา บางคนก็อยากไปถึงจุดหมายเดียวกับเรา แต่เขาไม่ชอบทางที่เราเลือก เขามีวิธีเดินของเขา เพราะฉะนั้นเราจะทำอย่างไรให้ไปได้ไกล และไปได้เร็ว… ใช่เราเลือกทั้งคู่ เราเรียนรู้มาจากหนังสือเล่มหนึ่ง เขาบอกว่า

คนรวยจะไม่เลือกอย่าใดอย่างหนึ่ง แต่จะใช้สมองอีกนิดเพื่อหาทางให้ได้มาทั้งสองอย่าง – จากหนังสือ ถอดรหัสสมองเงินล้าน

เพราะฉะนั้นเราก็เริ่มหาทางที่จะได้มันมา เราไม่มีเพื่อนร่วมทางนั่นทำให้เราน่าจะไปได้ไวกว่าอยู่แล้ว แต่อะไรล่ะที่จะทำให้เราไปได้ไกล…

Don’t stop to educate yourself .

เอาจริงก็ หนังสือไงเพื่อนร่วมทางทีดีสำหรับคนที่มีเป้าหมายที่ไม่ซ้ำใคร

หนังสือไม่ใช่เพื่อนร่วมทางที่จะทำให้คุณไปได้ไกลขึ้นหรอก ความไกลมันอยู่ที่ระยะการวางเป้าหมายของคุณ (ซึ่งมันก็มีเหตุที่จะไกลขึ้นได้ด้วยการเปิดทัศนะในการมองโลกของคุณจากการอ่านหนังสือ) แต่ที่มั่นใจคือ หนังสือทำให้คุณไปเดินทางไวขึ้น

หนังสือคือที่เก็บความรู้มากมายที่ทำให้คุณฉลาดขึ้นอย่างรวดเร็ว ประสบการณ์ของบางคนช่วยย่นระยะเวลาการลองผิดลองถูก ความรู้ใหม่ๆ ทำให้คุณมองงานของคุณกว้างขึ้น ความเร็วเราไม่รู้ว่าคุณเทียบอย่างไรกับใคร เราเทียบกับตัวเองก่อนอ่านหนังสือกับหลังอ่านหนังสือเท่านั้นเอง แล้วมันก็เร็วขึ้นจริงๆ

พออ่านจบแล้ว… เราหวังว่าในกระเป๋าของคุณจะมีเพื่อนร่วมทางคนใหม่สักเล่มนะ

เตีย on the way

ปล. แถมในทางที่เป็นรูปธรรม ลองอ่านหนังสือตอนเดินทาง มันเหมือนเวลาผ่านไปไวขึ้นนะ (ฮ่า)

10,000 Hours to be pro

Good Monday morning!! 

โดนพื้นฐานเพลง Sunday morning ของ Maroon5 เป็นเพลงที่ชิวมาก แต่ถ้าต้องให้เลือกสักเพลงที่เหมาะกับ Monday morning ล่ะก็ถ้า beat ต่ำกว่า 100 ก็ไม่น่าใช่แล้วล่ะคุณ เพราะฉะนั้นมาเริ่มวันจันทร์ที่เร่าร้อนกันเถอะ! วันนี้จะเล่าเรื่องกฏ 10,000 ชั่วโมงของมิสเตอร์มัลคอม แกรดเวล ให้ฟัง! (จริงๆ มันเป็นกฏเก่าแล้วนะ แบบมีคนเขียนทฤษฎีมาบอกว่าแต่ละอาชีพมีแนวโน้มการพัฒนาที่ใช้จำนวนชั่วโมงต่างกัน เช่นนักกีฬาอาจจะใช้ชั่วโมงต่างกับทักษาะอื่นๆ 18% วาร์ปไปสิคะ)

กฏนี้ว่ากันง่ายๆ ก็คือ ถ้าคุณฝึกทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างตั้งใจ 10,000 ชั่วโมงคุณจะกลายเป็น professional ในสิ่งๆ นั้น

คำว่า professional คือไม่ใช่แค่ทำได้ ไม่ใช่แค่ทำเป็น แต่เป็นเรื่องของการทำได้ดีมากมีความรู้ในระดับลึกซึ้งในเรื่องนั้นๆ  อย่าเพิ่งเอาไปปนกันมั่วล่ะ

malcolm-gladwell-14
Malcolm Gladwell

แต่ข้อแม้การฝึกก็คือ

  • ฝึกหนัก ไม่สนคำครหา
  • สนใจความก้าวหน้า พัฒนาตัวเอง ไม่เสียเวลานั่งมองคนที่ประสบความสำเร็จแล้ว
  • ปรับเปลี่ยนการกระทำของคุณตลอดเวลา อย่าเพิ่งไปสอนคนอื่นแบบมั่วๆ ล่ะ มันจำทำให้จำอะไรผิดๆ
  • พัฒนาการเป้าหมายความสำเร็จตัวเอง (คล้ายๆ ก้าวข้ามขีดจำกัดไปเรื่อยๆ ) อย่าทำแต่สิ่งที่ตัวเองทำได้ดีแล้ว
  • ทำในสิ่งที่คุณไม่เก่งด้วย อย่าอยู่ใน comfort zone

นี่คือกฏคร่าวๆ ถ้าเรามาดูกันดีๆ มันก็ฮาร์ดคอร์อยู่นะ 10,000 ชั่วโมงทำแบบนี้วนๆ ไป… ไม่เก่งก็บ้าแล้วคุณ ปีหนึ่งเรามีเวลา 8,765 ชั่วโมง(รวมวันละ 24 ชั่วโมงเลยนะ) ฝึกแบบไม่หลับไม่นอนไม่พักไม่กิน ไม่ขับถ่าย ยังไม่พอเลย ._. ) ซึ่งฝึกแบบฮาร์ดขนาดนั้นมันก็ย่อมไม่ได้อะไรนอกจากเสียสุขภาพอยู่แล้ว

ทีนี้เรามาคิดกันแบบนักคณิตศาสตร์ดีกว่า

กฏหมายแรงงานกล่าวไว้ว่า

● เวลาทำงาน

  •  ไม่เกิน 8 ชั่วโมงต่อวัน และไม่เกิน 48 ชั่วโมงต่อสัปดาห์งานอันตรายตามที่กำหนดในกฏกระทรวง
  •  ไม่เกิน 7 ชั่วโมงต่อวัน และไม่เกิน 42 ชั่วโมงต่อสัปดาห์

● เวลาพัก

  • ในวันที่มีการทำงานให้นายจ้างจัดให้ลูกจ้างมีเวลาพักติดต่อกันไม่น้อยกว่าวันละ 1 ชั่วโมงภายใน 5 ชั่วโมงแรกของการทำงาน
  • นาย จ้างและลูกจ้างจะตกลงกันล่วงหน้าให้มีเวลาพักน้อยกว่าครั้งละ 1 ชั่วโมง ก็ได้แต่ต้องไม่น้อยกว่าครั้งละ 20 นาทีและเมื่อรวมกันแล้วต้องไม่น้อยกว่าวันละ 1 ชั่วโมง
  • กรณี งานในหน้าที่มีลักษณะต้องทำติดต่อกันไป หรือเป็นงานฉุกเฉินโดยจะหยุดเสียมิได้นายจ้างจะไม่จัดเวลาพักให้ลูกจ้างก็ได้ แต่ต้องได้รับความยินยอมจากลูกจ้าง

เอาง่ายๆ ก็คือต้องมีเบรควันละ 1 ชั่วโมง เราจะได้ทำงานเฉลี่ย 7 ชั่วโมงต่อวันอาทิตย์ละ 6 วันเป็นอย่างสูงที่กระทรวงแรงงานกำหนด -_- (ถ้าเกินกว่านี้ต้องได้ค่า OT) ละนะเพราะฉะนั้นมาตั้งสมการกันนะ

( 7 * 6 ) * 52 = 2,184

ใน 1 ปี ถ้าเราทำงานอย่างเข้มข้นไม่มีวันพัก ไม่มีวันหยุด ทำงานเต็มที่ทุกวันเพื่อเจ้านายที่รัก หัวหน้าที่เคารพ เราจะเป็นใหญ่ในสาขาเราภายใน 5 ปี เราว่านี่เป็น base on ที่เวลาเขารับ Director, chief, producer มันจะต้องมีประสบการณ์อย่างน้อย 5 ปี

ข่าวดีก็คือเรามันจะมี base knowledge มาก่อนแล้ว อย่างเราก่อนจะมาทำงานก็ผ่านการเรียน 4 ปี ทำงานพิเศษรับจ๊อบ บลาๆๆ มาพอสมควร เพราะฉะนั้นเรามีค่าประสบการณ์มาประมาณ 4,300 ชั่วโมงแล้วกับอาชีพปัจจุบัน เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องกังวลว่ากว่าคุณจะได้งาน ได้ทุกอย่างมันจะต้องผ่าน 4 ปี 5 ปี เราคุยกันแล้วนะว่านั่นสำหรับโปร!

แค่ทักษะที่เพียงพอในการทำงานน่ะ ไม่ได้ใช้ถึง 10,000 ชั่วโมง

Jlpt Hour
JLPT estimated hours of study

และหลายๆ ทักษะก็ไม่ได้ต้องการมากขนาดนั้น มาเทียบให้ดูกัน เราจะเทียบชั่วโมงของ JLPT ให้ดูนะ มันคือการสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น ที่เราเพิ่งไปดิ่งมา [อ่านได้ที่นี่]

คุณจะเห็นว่ามันน้อยกว่านั้นมาก คุณใช้เวลา 900 ชั่วโมงอย่างเต็มที่คุณจะสามารถสอบผ่าน N1 ที่เป็นระดับสูงสุดของ JLPT ได้ระดับล่ามใช้ N2-N1 นะคุณ เก่งระดับรู้รากคำที่คนญี่ปุ่นแท้ๆ บางคนยังไม่รู้เลยนะ เป็นแบบ God of this field เห็นมั้ยมันคือการฝึกทักษะที่ต่างกัน ภาษาญี่ปุ่นจะว่าไปมันก็คือการฝึกทักษะภาษาใหม่นะ คุณจะสามารถสือสารได้ N4 เนี่ยสื่อสารได้แล้วใน 300 ชั่วโมง ถ้าคุณใช้เวลาวันละ 2 ชั่วโมงต่อวันครึ่งปีก็สื่อสารได้ชิวๆ แล้วล่ะ

เห็นมั้ยว่าไม่ต้องไปท้อกับ 10,000 มันมากนักก็ได้นะ คุณสามารถแข็งแกร่งขึ้นได้ คือทักษะพื้นฐานก็ทำเงินได้แล้วล่ะ แต่ว่าถ้าเกิดคุณอยากได้เงินในระดับที่แตกต่างไป เราก็ขอแนะนำ 10,000 ชั่วโมงนี้แหละ

คนเราได้รับค่าตอบแทนเท่ากับผลงานที่เรากระทำ
แรงกริยา = แรงปฏิกริยา

นี่เป็นกฏที่ต้องจำ ท่องวนไปค่ะ! ในโลกนี้มีนักร้องที่ได้เงิน 6,000 ต่อคืน และนักร้องที่ได้ 100,000 ต่อ 2 เพลงอยู่ค่ะ เขาต่างกันแค่ชั่วโมงบินจำไว้! จะเป็นแบบไหนมันอยู่ที่คุณเลือกนะ ^^

สู้ต่อไปนะ
F.

ปล. จริงๆ อยากเล่าเรื่องการเสริมสร้างทักษะใหม่และจำนวนชั่วโมงที่ต้องใช้ด้วย แต่ติดไว้ก่อนนะ เดี๋ยวมาเล่าทีหลัง ไปทำชั่วโมงบินเพิ่มก่อน

 

七夕、2017

★━┷━┓
┃ ขอ      ┃
┃ ให้      ┃
┃ ได้      ┃
┃ แฟน   ┃
┃ เด็ก    ┃
┃ 🎋      ┃
┗━━━ ★

★━┷━┓
┃ ขอ      ┃
┃ ให้      ┃
┃ สอบ    ┃
┃ ทุน      ┃
┃ ติด      ┃
┃ 🎋      ┃
┗━━━ ★

★━┷━┓
┃    ขอ   ┃
┃    ให้   ┃
┃    มี     ┃
┃   เงิน   ┃
┃   แสน  ┃
┃   ก่อน  ┃
┃   ไตร   ┃
┃   มาส  ┃
┃   สุด    ┃
┃   ท้าย  ┃
┃   🎋    ┃
┗━━━ ★

★━┷━┓
┃   ขอ    ┃
┃   ให้    ┃
┃   ทำ    ┃
┃   งาน  ┃
┃   ได้    ┃
┃   ดี      ┃
┃   สม    ┃
┃   ค่า    ┃
┃   ตอบ ┃
┃   แทน ┃
┃   🎋    ┃
┗━━━ ★

★━┷━┓
┃    ขอ   ┃
┃    ให้   ┃
┃    แม่   ┃
┃   หาย  ┃
┃   ป่วย ┃
┃   🎋    ┃
┗━━━ ★

สอบ N3 #สายภาวนา lv.99

คำเตือน : เรื่องนี้เขียนขึ้นเพื่อความสนุกสนานเท่านั้น แต่ล้วนแล้วแต่เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง ไม่ใช้แสตนด์อินไม่อิงตัวแสดงแทน

วันอาทิตย์ที่ 2 กรกฎาคม 2560 : 12:10 PM

ณ เมืองพิมานเหนือธารแม่ปิง, มหาลัยที่เป็นชื่อจังหวัดของภาพเหนือในประเทศที่ชื่อประเทศสั้นๆ ชื่อเมืองหลวงยาวๆ , อาคารคณะมนุษย์ศาสตร์ ,ร้านกาแฟ

N3_01

เรากำลังรอกาแฟชื่อเดียวกับร้านอยู่ แน่นอนว่า No syrup ระหว่างรอก็นั่งแกะนิตยสาร ELLE Men Thailand ปกของนิรุตติไปด้วย ในหูเรากำลังฟังเพลงของ Brett Young อยู่ #เมืองดัดจริตชีวิตต้องป๊อบ เอาจริงๆ คือมาสอบ JLPT ค่ะ แต่ทุกอย่างที่เตรียมมาไม่มีผลอะไรกับการสอบเลย

65e8f33c76794f32f5074646a5f90c7b.jpg
นิตยสารที่พกไปอ่านรอสอบ

เพราะเราตั้งใจมาเท!!!

ไม่ได้พูดเล่นเลยนะ เราพูดจริงเพราะเราอ่านไม่ทัน อาทิตย์ที่แล้วไปสอบอย่างอื่นมาอาทิตย์นี้ทั้งอาทิตย์ก็ทำงาน (อยากไปแตะขอบฟ้าแต่เหมือนว่า บก.ไม่เข้าใจ) แล้วไอ้สอบอย่างอื่นที่ว่าก็ทำไม่ทันมัน 1 พาร์ทเต็มๆ ค่อนข้างเฟลมาก เลยทำให้ไม่มีอารมณ์อ่านอะไรเพิ่มทั้งนั้นแหละ ตั้งใจมาสอบกะดิ่งเผื่อฟลุ๊คจริงๆ ในขณะที่คนอื่นๆ เขาเตรียมตัวมาเต็มที่นะ เห็นยังเอาหนังสือมาอ่านทวนหน้าห้องกันอยู่เลย

Continue reading “สอบ N3 #สายภาวนา lv.99”