Good morning from Grand mom

อรุณสวัสดิ์วันอังคาร (รูปดอกไม้สีชมพู)

ตั้งแต่ประชากรไทยรุ่นใหญ่เริ่มเล่นโปรแกรมไลน์เป็น ทุกเช้าประเทศเราจะมีคล้ายๆ ประเพณีไปแล้วคือการสวัสดีตอนเช้าด้วยรูปดอกไม้ในไลน์ ในวันพิเศษเช่นวันพระอาจจะเป็นรูปพระ บางคนอาจจะคิดว่ามันน่ารำคาญ มันน่าเบื่อ ไม่รู้ว่าจะส่งอะไรกลับไป มีแค่สติกเกอร์โง่ๆ ไว้ตอบเท่านั้น…

เราก็ขี้เกียจตอบเหมือนพวกคุณนั่นแหละ…

จนกระทั่งเราได้ใช้เวลาพักร้อน(อันน้อยนิด) มาอยู่ดูแลยายที่โรงพยาบาล ทุกเช้าหลังจากที่พยาบาลเจาะเลือด หมอเข้าตรวจแล้ว เราก็เห็นภารกิจยามเช้าของยายซึ่งกินเวลานานมาก เราก็สงสัยว่ายายจิ้มโทรศัพท์ทำไมนานมาก… เอ๊ะ พิมพ์ไม่ถูกรึเปล่า มีอะไรที่เราต้องช่วยมั้ย… เราก็เลยทำการแอบดู

ยายกำลังเลือกรูปสวัสดีตอนเช้า

แต่ว่ามันไม่ธรรมดาขนาดนั้น ไม่ใช่แค่ว่าก๊อบรูปของคนที่ส่งมาแล้วส่งต่อ ยายเราบรรจงเลือกทีละรูปจากคลังภาพ(ที่เซฟจนหนักโทรศัพท์ช้า) ส่งสวัสดีไปก่อนแล้วค่อยส่งอวยพรตาม ที่สำคัญคือแต่ละคนก็จะไม่ซ้ำกัน ตามแต่แต่ละคนชอบ ส่งให้รุ่นเดียวกันก็จะเป็นธรรมะ สุขภาพ ส่งให้ลูกๆ ก็หน้าที่การงานจงเจริญก้าวหน้า ส่งหลานก็จะส่งเป็นคำอวยพรดีๆ เราก็เกิดความสงสัยด้วยความเป็นห่วง นึกว่ายายกดแบบส่งหลายๆ แชทไม่เป็นไงก็เลยถามยายไป

“ยาย ทำไมต้องเลือกทีละรูปอ่ะ ไม่ส่งไปทีเดียวเลย”

ยายหันมายิ้มให้ ก่อนจะลดโทรศัพท์ลงเล็กน้อย

“เวลาจะอวยพรใครก็ต้องให้เหมาะกับคนนั้น เขาอ่านจะได้ดีใจ ปากคนเรากินพริกกินเกลือด้วย พูดอะไรก็เป็นไปตามนั้น จะอวยพรไปเรื่อยไม่ได้…”

ฉันยิ้มกับความน่ารักของยาย

นั่นสิ คนที่เป็นฝั่งรับเนี่ยไม่เคยรู้หรอกนะว่าคนส่งเขาตั้งใจแค่ไหน บางคนเขาตั้งใจมากนะ อย่าไปเพิกเฉยละเลยเขาเลย ตอบแชทผู้ใหญ่ในบ้านกินเวลาไม่นานเท่านั่งรอแชทบางคนหรอกน่า …

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s